Paweł Targiel.

z miesięcznika „miarka” nr 4/16 – kwiecień 1991 roku

(„miarka” – niezależne pismo obywatelskie wychodziło w Mikołowie w latach 1989-1991; Paweł Targiel był jego redaktorem naczelnym; do redakcji należeli (w różnych okresach): Bogusław Bromboszcz, Anna Kozińska-Targiel, Jacek Kosteczka, Piotr Matlok, Anna Synoradzka, Bartosz M. Wrona, Marta Pacha, Marian Sworzeń, Bernard Wyrobek, Iwona Spychała, Eugeniusz Wycisło; dodatek poetycki [„bezmiarki”] redagowali: Jakub Gerono, Bogusław Jastrzębski, Maciej Melecki); autorem poniższego tekstu jest Bartosz M. Wrona.

S Y L W E T K I
mikołowskie
„who is who”

Paweł Targiel

pawel-targiel-aut-gil-gilling2

ur. 4 czerwca 1945 roku w Mikołowie; znak zodiaku – Bliźniak; jest redaktorem naczelnym gazety, którą masz, Czytelniku, w ręce; przez 11 lat uczył się w budynku LO, z czego siedem przypada na lata szkoły podstawowej mieszczącej się w tym samym gmachu (równolegle do nauki w szkole podstawowej pobierał przez 6 lat lekcje prywatne nauki gry na skrzypcach), a cztery – na lata licealne; w „ogólniaku” szczególnie interesował się literaturą, co nie przeszkodziło mu jednak w zdawaniu poprawki w X klasie właśnie z języka polskiego; poprawkę zdał, ale błędy ortograficzne robi do dzisiaj; nie zdał za to matury w 1963; oblał fizykę – być może dlatego, że chciał zostać marynarzem i studiować w Szkole Morskiej; pracował w banku (był więc bankierem); by uciec od zaszczytnego obowiązku obrony socjalistycznej ojczyzny pracował w kopalni (był więc górnikiem i zdesperowanym pacyfistą); 1964 zdał maturę (i został absolwentem)), po zdaniu egzaminów na Katolicki Uniwersytet Lubelski przeniósł się na Akademię Teologii Katolickiej, gdzie studiował psychologię i filozofię (był zatem studentem); w trakcie studiów zaczął się specjalizować w historii filozofii, by w końcu obronić dyplom z zakresu estetyki (lecz nie chciał mi powiedzieć, czy jest estetą), pierwszą pracę rozpoczął w teatrze eksperymentalnym, grał też w filmie „Trzeba zabić tę miłość” (był więc aktorem); następnie pracował w Filmotece Polskiej (jest więc Polakiem) i w Towarzystwie Wolnej Wszechnicy Polskiej (gdzie był szefem działu szkolenia), był rzecznikiem Związku Polskich Artystów Plastyków okręgu warszawskiego; zorganizował wystawę sztuki „Pokolenie XXX”, która odbyła się w dziewięciu największych galeriach warszawskich (był jej komisarzem); w 1975 r. podjął decyzję, że nigdy więcej nie podejmie pracy w komunistycznych strukturach PRL-u; w tym samym roku powraca na Śląsk i zajmuje się literaturą i filozofią (jest więc sobą); od 1979 r. do 1989 r. pracuje w maglu (czyżby był plotkarzem?); w stanie wojennym odbywały się w jego mieszkaniu w ścisłym gronie tajne komplety, kolportowano bezdebitowe wydawnictwa (jest więc kombatantem); z tego okresu datują się także jego dwie miłości: Peloponez i Norwegia; żona Anna ukończyła Uniwersytet Warszawski – Wydział Psychologii i Pedagogiki; hobby: literatura, szachy, joga, pływanie; najbardziej ceniony filozof – Husserl, ulubiony pisarz – Proust, pisarz polski – Miron Białoszewski; stosunek do twórczości Rafała Wojaczka – osobisty; jego matka (pielęgniarka) pochodzi z Królewskiej Huty (obecnie Chorzów), ojciec (ślusarz) z Mokrego; czuje się Ślązakiem, jest zwolennikiem autonomii Śląska.

Bartosz M. Wrona

Wybrane wiersze Pawła Targiela


>> RSS 2.0 feed. >> trackback >>

AddThis Social Bookmark Button

3 Responses to “Paweł Targiel.”

  1. [...] Paweł Targiel ur. w 1945 r. Studiował filozofię. Autor tomów „Ostatnie wiersze” (2005), “Halsem” (2007). Redaktor naczelny Arkadii – pisma katastroficznego. Dyrektor Instytutu Mikołowskiego. Mieszka w Mikołowie. [...]

  2. [...] Paweł Targiel – filozof, poeta, dyrektor Instytutu Mikołowskiego [...]

  3. [...] w programie II Polskiego Radia będzie półgodzinna audycja red. W. Tkaczuka o zmarłym w tym roku Pawle Targielu (1945-2009). Tytuł “Arkadyjczyk z Mikołowa”. Mówić będą T. Sobolewski i M. [...]